Felix Sperans is tijdens de tweede wereldoorlog als ongewenst kind ter wereld gekomen. Op 12-jarige leeftijd komt hij bij de paters terecht, in een college voor priesterroepingen. Hij droomt er al snel van missionaris te worden, net zoals zijn idool pater Damiaan. Aan zijn verblijf bij de paters komt echter een abrupt einde nadat deze menen dat hij niet in staat is "de eeuwige gelofte van zuiverheid" af te leggen.

Felix gaat dan maar psychologie studeren aan de universiteit en al snel komt hij tot de conclusie dat men daar geen echte mensenkennis opdoet. Hij besluit het "echte leven" in stappen. Hij stopt zijn studies, gaat werken, trouwt, krijgt kinderen en begint aan zijn nieuw leven ...

Zijn huwelijk is een ramp en niet lang daarna verzeilt Felix in de psychiatrie, van de ene instelling naar de andere. Daar leert hij schilderen.

Buiten schilderen schrijft Felix ook en hij heeft ondertusssen al 7 boeken gepubliceerd, telkens onder een ander pseudoniem. Samen met zijn nieuwe vrouw, Myriam, werkt hij continu aan nieuwe projecten.

Felix schildert uitsluitend abstract, futuristisch en heeft zijn werken al verschillende malen tentoongesteld. De interesse van de kunst- en bedrijfswereld konden dan ook niet lang wegblijven.

De depressies en sombere perioden zijn voorbij.